หทัยวัตถุ (หัวใจ) หมายถึง ความสมบูรณ์ของหัวใจ การทำงาน การเต้น ความสมบูรณ์ของกล้ามเนื้อ หัวใจ โรคที่เกิดขึ้นมักเกิดจากการทำงานของหัวใจ
อุทธิยัง (อาหารใหม่) หมายถึง อาหารที่รับประทานเข้าไปใหม่ๆ โรคที่เกิดมักเกิดจากการกินอาหาร ที่ผิดปกติเรียกว่า “กินผิด” คือกินไม่ถูกกับธาตุ กินอาหารไม่สะอาด กินอาหารแสลงโรค
กรีสัง (อาหารเก่า) หมายถึง กากอาหารในลำไส้ใหญ่ที่จะออกมาเป็นอุจจาระ ลักษณะหรือกลิ่น ของอุจจาระเป็นตัวบ่งบอกสุขภาพ อุจจาระหยาบ ละเอียด แข็ง เหลว กลิ่นเหม็น
คอเสมหะ หมายถึง เสมหะหรือเสลดที่อยู่บริเวณลำคอ โรคที่เกิดมักเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ ส่วนบน เมือกในจมูก ลำคอ หลอดลมตอนต้น เช่น มีเสมหะ ไซนัส ไข้หวัด
อุระเสมหะ หมายถึง เสมหะที่อยู่บริเวณทรวงอกและช่องท้องส่วนบน โรคที่เกิดมักเกี่ยวกับทรวงอก และปอด เช่น หอบหืด หลอดลมอักเสบ ปวดบวม โรคกระเพาะ
คูถเสมหะ หมายถึง ของเหลวที่อยู่ในช่องท้องส่วนล่าง หรือระบบขับถ่าย โรคที่เกิดมักเกี่ยวกับ ระบบทางเดินอาหารรส่วนปลายเมือกมูกในลำไส้ ท้องเสีย ริดสีดวงทวาร กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ปัสสาวะผิดปกติ
หทัยวาตะ หมายถึง ภาวะจิตใจ โรคที่เกิดมักเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพจิตใจ อารมณ์ ความหวั่นไหว ความกังวล ทำให้เกิดการแปรปรวนด้านอารมณ์ได้
สัตถกะวาตะ หมายถึง ลมในร่างกายที่แหลมคมเหมือนศัสตราวุธ เกี่ยวกับระบบประสาทต่างๆ และเส้นเลือดฝอยแตก ตีบตัน เป็นอัมพาต อาการปวด อาการชา
สุมนาวาตะ หมายถึง การไหลเวียนของโลหิตและระบบการทำงายนของระบบประสาท สมอง ไขสันหลัง โรคที่เกิดมักเกี่ยวกับการเจ็บหลัง การชัก การกระตุก ความดันโลหิต ลมจากหัวใจ และหลอดเลือดใหญ่ กลางลำตัว
พิทธะปิตตะ (ดีในฟัก) หมายถึง ขบวนการผลิตน้ำดีของตับ ท่อน้ำดีอุดตัน ภาวะการผลิตน้ำดี ของตับผิดปกติ ตับอักเสบ เกิดอาการตัวเหลือง ตาเหลือง เกิดน้ำดีอักเสบ เป็นนิ่ว
อพัทธปิตตะ (ดีนอกฟัก) หมายถึง ขบวนการย่อยอาหารโดยน้ำดี โรคที่เกิดมักเกี่ยวกับการ การทำงานของน้ำดีในลำไส้ ระบบการย่อยอาหาร อาการจุกเสียด อืดเฟ้อ อาหารไม่ย่อย ดีซ่าน เหลืองทั้งตัว ถ่ายเป็นสีเขียว
กำเดา หมายถึง ความร้อนที่เกิดจากกระบวนการเผาผลาญ การทำงานของร่างกาย โรคที่เกิดขึ้น มักเกี่ยวกับอาการตัวร้อน เป็นไข้ ร้อนใน ติดเชื้อ อักเสบ